ಬಸವಣ್ಣನವರ ಬಾಲ್ಯದ ಲೀಲೆಃ ತೇಜೋಮಯ ಲಿಂಗವು ಬಸವಣ್ಣನವರನ್ನು ಸೆಳೆದದ್ಹೇಗೆ..?

ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆ

ಬಸವಣ್ಣನವರ ಬಾಲ್ಯದ ಲೀಲೆ

ಬಸವಣ್ಣನವರು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಕುಶಾಗ್ರ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರಾಗಿದ್ದರು. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳು, ಬಾಹ್ಯಾಡಂಬರಗಳು ತುಂಬಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಮನನೊಂದಿದ್ದರು.

ಒಂದು ದಿನ, ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಉಪನಯನ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಿಸಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಗಳು ನಡೆದವು. ಅರ್ಚಕರು ಅವರಿಗೆ ಜನಿವಾರವನ್ನು ಹಾಕಲು ಮುಂದಾದಾಗ, ಆ ಬಾಲಕ ನಿಶ್ಚಲನಾಗಿ ನಿಂತ. ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು.

ಆಗ ಬಸವಣ್ಣನವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ “ನನಗೆ ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯವಾದ ಜನಿವಾರ ಬೇಡ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಶಿವಲಿಂಗ ಬೇಕು.” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಈ ಮಾತುಗಳು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸಿದವು. ಮನೆಯವರೆಷ್ಟೋ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದರು, ಆದರೆ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ದೃಢವಾಗಿತ್ತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಆ ಸಣ್ಣ ಬಾಲಕ ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನೇ ತೊರೆದು ಹೊರಟುಬಿಟ್ಟರು.

ಹೊರಟ ಆ ಬಾಲಕ ಕೂಡಲಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಾ ಮತ್ತು ಮಲಪ್ರಭಾ ನದಿಗಳ ಸಂಗಮದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಗುರು ಈಶಾನ್ಯಗುರುಗಳು ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಸವಣ್ಣನವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿ, ಗುರುಗಳ ಬಳಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಬಸವಣ್ಣನವರು ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು, ಉಪವಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಭಕ್ತಿ ಸರಳ, ನೇರ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ಅವರು ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನದಿಯ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಒಂದು ತೇಜೋಮಯ ಲಿಂಗವು ಅಡಗಿತ್ತು. ಅದು ಸ್ವಯಂಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಬಸವಣ್ಣನವರ ಕೈ ಅದರತ್ತ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅವರು ಕೈಚಾಚಿದಾಗ, ಆ ಲಿಂಗವು ಅವರ ಕೈಗೆ ಬಂದಿತ್ತು.

ಇದು ಅವರ ಭಕ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಮೊದಲ ಲೀಲೆಯಾಯಿತು. ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ವಚನಗಳ ಮೂಲಕ ಜನರಿಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ಅವರ ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಚನ ಹೀಗಿದೆ:

ಉಳ್ಳವರು ಶಿವಾಲಯವ ಮಾಡಿಹರು, ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ ಬಡವನಯ್ಯಾ,
ಎನ್ನ ಕಾಲೇ ಕಂಬ, ದೇಹವೇ ದೇಗುಲ, ಶಿರವೇ ಹೊನ್ನ ಕಳಸವಯ್ಯಾ,
ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವಾ.
ಮತ್ತೊಂದು ವಚನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:

ಹೊನ್ನಿನ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವಾದಡೇನು, ಕಲ್ಲಿನ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವಾದಡೇನು,
ಭಕ್ತಿಯೆಂಬ ಮನವೇ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಣವಯ್ಯಾ,
ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವಾ.

ಬಸವಣ್ಣನವರ ಈ ಬಾಲ್ಯದ ಘಟನೆ ಮತ್ತು ಕೂಡಲಸಂಗಮದ ಲೀಲೆ ಅವರ ಜೀವನದ ತಿರುವು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಶರಣ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಅಡಿಗಲ್ಲು. ಅವರು ಬಾಹ್ಯಾಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಆಂತರಿಕ ಭಕ್ತಿಗೆ, ವರ್ಣಕ್ಕಿಂತ ಕಾಯಕಕ್ಕೆ, ಜಾತಿಗಿಂತ ಸಮಾನತೆಗೆ ಒತ್ತು ಕೊಟ್ಟರು. ಇದೇ ಮುಂದೆ ಅನುಭವ ಮಂಟಪ, ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಮತ್ತು ವೀರಶೈವ ಧರ್ಮದ ಪ್ರಸರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.

🖊️ಸಂಗ್ರಹ🖋️
*ಷ.ಬ್ರ.ಡಾ.ಅಭಿನವ ರಾಮಲಿಂಗ ಶ್ರೀ*
📞 – 9341137882, 9845763534.